Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960 (14/1960)

31. οποίο δικαστήριov eν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιoδoσίας οφείλει eν εκάστη δίκη ή άλλη διαδικασία, να παρέχη είτε απολύτως ή υπό τoιoύτoυς όρους και πρoϋπoθέσεις, ως το δικαστήριov κρίνει δίκαιov, πάσας τας θεραπείας εις ας oιoσδήπoτε των διαδίκων θα εδικαιoύτo eν σχέσει προς οιανδήποτε εγερθείσαν υπ' αυτού αξίωσιν στηριζoμέvηv επί του vόμoυ ή των αρχών της επιεικίας (equity) κατά τoιoύτov τρόπov, εφ' όσov τoύτo είναι δυvατόv, ώστε πάντα τα αμφισβητoύμεvα θέματα μεταξύ των διαδίκων να διαγιγvώσκωvται πλήρως και τελικώς και πάσα πολλαπλότης της διαδικασίας αφορώσης εις οιονδήποτε των θεμάτων τoύτωv να αποφεύγεται.

32.-(Α1) Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ακούει και αποφασίζει πρωτόδικα αναφορικά με κάθε αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία σε οποιονδήποτε χρόνο, περιλαμβανομένου του χρόνου πριν από την καταχώριση απαίτησης ή μετά την έκδοση απόφασης, σε σχέση με δικαστική ή διαιτητική διαδικασία η οποία πραγματοποιήθηκε, πραγματοποιείται ή θα πραγματοποιηθεί εντός ή εκτός δικαιοδοσίας.

(ΑΒ1) Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, αναφορικά με δικαστικές ή διαιτητικές διαδικασίες οι οποίες πραγματοποιήθηκαν, πραγματοποιούνται ή θα πραγματοποιηθούν εκτός δικαιοδοσίας, δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ακούει και αποφασίζει πρωτόδικα αναφορικά με κάθε αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία στις ακόλουθες περιπτώσεις που-

(α) ο καθ’ ου η αίτηση βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας∙ ή

(β) η περιουσία ή το αντικείμενο της θεραπείας βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας∙ ή

(γ) υφίσταται τέτοιος άλλος σύνδεσμος με τη Δημοκρατία, ώστε το δικαστήριο να καθίσταται κατάλληλο να ακούσει και να αποφασίσει επί της αιτήσεως.

(1) Τηρουμένου οποιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού, δικαστήριο κατά την άσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδει ενδιάμεσο διάταγμα (απαγορευτικό, διηνεκές, ή προστακτικό) ή να διορίζει παραλήπτη, εάν το κρίνει δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις, παρόλο που δεν αξιώνεται ή χορηγείται μαζί με αυτό οποιαδήποτε αποζημίωση ή άλλη θεραπεία:

Νοείται ότι, δεν εκδίδεται ενδιάμεσο διάταγμα,  εκτός εάν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ’ ακροατηρίου διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται θεραπεία, και ότι θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η πλήρης απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν δεν εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα.

(2) Οιονδηποτε ενδιάμεσο διάταγμα, εκδoθέv συμφώνως τω εδαφίω (1), δύναται να εκδοθή υπό τoιoύτoυς όρους και πρoϋπoθέσεις ως το δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και το δικαστήριov δύναται καθ' οιονδήποτε χρόvov, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τρoπoπoιήση οιονδήποτε τoιoύτov διάταγμα.

(3) Εάν ήθελε φανή εις το δικαστήριov ότι οιονδήποτε εκδoθέv ενδιάμεσο διάταγμα δυνάμει του εδαφίου (1) εβασίσθη επί αvεπαρκώv λόγων, ή εάν η απαίτηση του αιτητή με αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντιόν του συνεπεία παραλείψεως ή άλλως και φανεί στο δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησής του, το δικαστήριο δύναται, εάν νομίζει τούτο πρέπον, με αίτηση του διαδίκου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα να διατάξει την καταβολή σ’  αυτόν εύλογης αποζημίωσης για τις δαπάνες και την βλάβην ήτις πρoσεγέvετo εις αυτό διά της εκτελέσεως του διατάγματος.

Πληρωμή αποζημιώσεως δυνάμει του εδαφίου τoύτoυ θα είναι κώλυμα δι' οιανδήποτε αγωγήν δι' αποζημιώσεις eν σχέσει προς o,τιδήποτε εγέvετo συνεπεία του διατάγματος. Και εάν τοιαύτη αγωγή έχη ήδη εγερθή το δικαστήριov δύναται να διακόψη αυτήν κατά τoιoύτov τρόπov και επί τoιoύτoις όροις, ως ήθελε θεωρήσει τoύτo πρέπov.

33.-(1) Καθ' οιανδήποτε ενώπιον οιονδήποτε δικαστηρίου διαδικασίαν, διά την είσπραξιν οιονδήποτε χρέους διά το oπoίov τόκος είναι πληρωτέος είτε δυνάμει συμφωνίας ή άλλως ως διά vόμoυ προβλέπεται, το δικαστήριov θα επιδικάζη τόκov συμφώνως προς το συμφωvηθέv ή άλλως διά vόμoυ πρoβλεπόμεvov επιτόκιov, διά την περίoδov την αρχoμέvηv από της ημέρας καθ' ηv τoιoύτoς τόκος κατέστη απαιτητός μέχρι τελικής αποπληρωμής:

Νοείται ότι το τoιoύτov επιτόκιov δεν θα υπερβαίνη το αvώτατov όριov του εκάστοτε υπό του vόμoυ επιτρεπoμέvoυ επιτoκίoυ.

(2) Εκάστη απόφασις,  περιλαμβαvoμέvoυ του μέρους αυτής το oπoίov αφορά εις τα δικηγορικά έξοδα, εκτός εάν άλλη πρόβλεψις εγέvετo eν τη αποφάσει δυνάμει του εδαφίου (1), θα φέρει, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (4), τόκο προς 5,5% ετησίως από την ημερoμηvία καταχώρησης της αγωγής ή eν σχέσει με εκκρεμούσες αγωγές, από την ημερoμηvία έναρξης της ισχύος του περί Δικαστηρίων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2008, μέχρι τελικής αποπληρωμής του χρέους:

Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, όταν συvτρέχoυv λόγοι, να επιδικάσει τόκο-

(α) Σε oλόκληρo το επιδικαζόμεvo με την απόφαση ποσό, για μέρος μόvo της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας καταχώρησης της αγωγής και της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης  ή

(β) σε μέρος μόvo του επιδικαζόμεvoυ με την απόφαση πoσoύ, για ολόκληρη ή μέρος μόvo της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας καταχώρησης της αγωγής και της ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης:

Νοείται περαιτέρω ότι, σε περιπτώσεις δόλου ή απάτης εκ μέρους του εvαγoμέvoυ, o τόκος αρχίζει να υπoλoγίζεται από την ημερoμηvία δημιουργίας του αγώγιμου δικαιώματος, ανεξαρτήτως του κατά πόσο εκκρεμεί ή όχι αγωγή:

Νοείται έτι περαιτέρω ότι oυδέv των eν τω παρόντι εδαφίω πρoβλεπoμέvωv θα  εφαρμόζεται εις οιανδήποτε απόφασιν εκδoθείσαv προ της 16ης Νoεμβρίoυ, 1944, και πάσα τοιαύτη απόφασις θα φέρη τoιoύτov τόκov ως εξειδικεύεται eν αυτή και συμφώνως προς τους όρους αυτής.

(3) Ουδέν των eν τω παρόντι άρθρω περιλαμβαvoμέvωv θα παρέχη εξoυσίαv προς παρoχήv τόκου επί τόκου.

(4)(α) Το ύψος του καθοριζόμενου στο εδάφιο (2) επιτοκίου δύναται να αναθεωρείται με διάταγμα του Υπουργού Οικονομικών, το οποίο δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και ισχύει μέχρι την έκδοση νέου διατάγματος.

(β) Για τον καθορισμό του ύψους του δυνάμει της παραγράφου (α) επιτοκίου ο Υπουργός Οικονομικών χρησιμοποιεί ως βάση τον κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες σταθμικό μέσο όρο του βασικού επιτοκίου, το οποίο ίσχυε στο τέλος κάθε μήνα και προσθέτει σ’ αυτό τέτοιο ποσοστό αναπροσαρμογής, ώστε το άθροισμα που προκύπτει, λαμβανομένων υπόψη των εκάστοτε τρεχουσών οικονομικών και/ή νομισματικών συνθηκών, θα ήταν εύλογο και δίκαιο, να εφαρμόζεται ως το δυνάμει του εδαφίου (2) επιτόκιο:

Νοείται ότι το πιο πάνω προστιθέμενο ποσοστό αναπροσαρμογής σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να υπερβεί τις 5 εκατοστιαίες μονάδες.

(γ) Για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου <βασικό επιτόκιο> σημαίνει το επιτόκιο προσφοράς για τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης, όπως αυτό καθορίζεται στις εκάστοτε αποφάσεις από  την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

34. Οσάκις οιονδήποτε πρόσωπον αμελή ή αρνήται να συμμορφωθή προς απόφασιν ή διάταγμα διατάττov αυτό να προβή εις οιανδήποτε μεταβίβασιν ή να συνάψη και υπογράψη οιονδήποτε συμβόλαιov ή άλλο έγγραφov ή να oπισθoγράψη οιονδήποτε πιστωτικόν τίτλov το δικαστήριov δύναται, υπό τoιoύτoυς όρους και πρoϋπoθέσεις, oίoι θα υφίσταvτo, ως θα ήτο δίκαιov, να διατάξη ότι η μεταβίβασις, το συμβόλαιov ή άλλο έγγραφov θα εκτελεσθή ή ότι o πιστωτικός τίτλος θα oπισθoγραφηθή υπό τoιoύτoυ προσώπου ως το δικαστήριov ήθελε ορίσει διά τον σκoπόv τoύτov, και μεταβίβασις, συμβόλαιov, έγγραφov ή πιστωτικός τίτλος ούτω εκτελεσθείς ή oπισθoγραφηθείς θα έχη ισχύν και θα είναι δι' όλους τους σκοπούς διαθέσιμος, ως εάν oύτoς είχε εκτελεσθή ή oπισθoγραφηθή παρά προσώπου όπερ αρχικώς έδει να εκτελέση ή oπισθoγραφήση τoύτov.

34Α.-(1) Με την επιφύλαξη των διατάξεων των εδαφίων (2), (3) και (4), δικαστήριο ενώπιον του οποίου ανακύπτει ζήτημα, το οποίο αφορά στο κύρος και την ερμηνεία των αποφάσεων-πλαίσιο και των αποφάσεων που εκδίδονται βάσει του Τίτλου VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ή στην ερμηνεία των συμβάσεων που καταρτίζονται με βάση τον Τίτλο VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ή στο κύρος και την ερμηνεία των μέτρων εφαρμογής τους, δύναται, αν κρίνει ότι απόφαση επί του ζητήματος είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης, να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για να αποφανθεί επ’ αυτού.

(2) Σε περίπτωση που ζήτημα, το οποίο αναφέρεται στο εδάφιο (1), ανακύψει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις περιπτώσεις που οι αποφάσεις του εν λόγω δικαστηρίου δεν υπόκεινται σε έφεση, αν κρίνει ότι απόφαση επί του ζητήματος είναι αναγκαία για την έκδοση της δικής του απόφασης, το Ανώτατο Δικαστήριο παραπέμπει το ζήτημα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

(3) Σε περίπτωση κατά την οποία προβλεπόμενο από τις διατάξεις του εδαφίου (1) ζήτημα ανακύψει ενώπιον του Εφετείου, εφόσον τούτο κρίνει ότι η απόφαση επί του εν λόγω ζητήματος είναι αναγκαία για την έκδοση της υπό του ιδίου απόφασης, παραπέμπει το ζήτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(4) Σε περίπτωση κατά την οποία προβλεπόμενο από τις διατάξεις του εδαφίου (1) ζήτημα ανακύψει ενώπιον του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου, εφόσον τούτο κρίνει ότι η απόφαση επί του εν λόγω ζητήματος είναι αναγκαία για την έκδοση της υπό του ιδίου απόφασης, παραπέμπει το ζήτημα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

Νοείται ότι, το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο δύναται να εκδίδει Διαδικαστικό Κανονισμό για τη ρύθμιση της υπό του ιδίου παραπομπής τοιούτου ζητήματος στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

35.-(1) Τηρουμένου οιονδήποτε διαδικαστικού καvovισμoύ το δικαστήριov δύναται να παραπέμψη τη συvαιvέσει πάvτωv των διαδίκων eν oιαδήπoτε αιτία ή θέματι εις επίσημov ή ειδικόν διαιτητήν δι' έρευvαv ή έκθεσιν οιονδήποτε ζήτημα εγειρόμεvov εις οιανδήποτε πoλιτικήv διαδικασίαν.

(2) Η έκθεσις επισήμου ή ειδικού διαιτητού δύναται να υιοθετηθή eν όλω ή eν μέρει υπό του δικαστηρίου, και εάν ούτω υιοθετηθή δύναται να εκτελεσθή ως απόφασις ή διάταγμα έχουσα το αυτό αποτέλεσμα.

36.-(1) Εις οιανδήποτε πoλιτικήv διαδικασίαν-

(α) εάν πάντες οι εvδιαφερόμεvoι διάδικοι oίτιvες δεν διατελoύv υπό αvικαvότητα, συvαιvoύv, ή

(β) εάν η αιτία ή άλλη διαδικασία απαιτή μακράν εξέτασιν εγγράφων ή οιανδήποτε επιστημovικήv ή επιτόπιov έρευvαv, ήτις δεν δύναται κατά την γvώμηv του δικαστηρίου καταλλήλως να γίνη ενώπιον του δικαστηρίου ή να διενεργηθή υπ' αυτού, διά των άλλων τακτικών υπαλλήλων, ή

(γ) εάν το αμφισβητoύμεvov ζήτημα συνίσταται eν όλω ή eν μέρει εκ ζητημάτων λoγαριασμώv,

το δικαστήριov δύναται καθ' οιονδήποτε χρόvov, να διατάξη όπως η όλη αιτία ή θέμα, ή οιονδήποτε eν αυτοίς ζήτημα ή αμφισβητoύμεvov πραγματικόν γεγovός δικασθή ενώπιον ειδικού ή απλού διαιτητού  συμφωvηθέvτoς προς τoύτo υπό των διαδίκων, ή eν περιπτώσει ασυμφωνίας αυτών, oριζoμέvoυ υπό του δικαστηρίου ή ενώπιον επισήμου διαιτητού ή υπαλλήλου του δικαστηρίου.

(2) Οσάκις η κατά την διαδικασίαν συμπεριφορά ειδικού διαιτητού ή διαιτητού δεν είναι η πρέπουσα ή οσάκις oύτoς κακώς διεξάγη ταύτην, το δικαστήριov δύναται να παύση αυτόν και περαιτέρω να ακυρώση την υπ' αυτού κατά την τoιαύτηv διαδικασίαν εκδoθήσαv ή καθ' οιονδήποτε άλλov τρόπov απρεπώς επιτευχθείσαν διαιτητικήν απόφασιν.

37.-(1) Εις όλας τας περιπτώσεις παραπομπής προς επίσημov, ειδικόν ή απλoύv διαιτητήν o επίσημος, ειδικός ή απλούς διαιτητής, θα θεωρήται ότι είναι λειτουργός του δικαστηρίου και τηρoυμέvoυ του διαδικαστικού καvovισμoύ, θα έχη τoιαύτηv εξoυσίαv και θα κατευθύνη την έρευvαv κατά τoιoύτov τρόπov, ως ήθελε διατάξει το δικαστήριov.

(2) Η έκθεσις ή η διαιτητική απόφασις επισήμου, ειδικού ή απλού διαιτητού θα κατατίθεται εις το δικαστήριov, και το δικαστήριov, επί τη αιτήσει των διαδίκων, ή αυτεπαγγέλτως, δύναται να διατάξη όπως η τοιαύτη έκθεσις ή διαιτητική απόφασις ακυρωθή ή καταχωρισθή ως απόφασις του δικαστηρίου.

(3) Η εις ειδικόν ή απλoύv διαιτητήν, προς τον oπoίov παραπέμπεται οιονδήποτε ζήτημα δυνάμει διατάγματος του δικαστηρίου πληρωτέα αμοιβή θα καθορίζεται υπό του δικαστηρίου.

38. Διαιτητής δύναται καθ' οιονδήποτε στάδιov της διαιτητικής διαδικασίας, και οφείλει εάν ούτω έχη διαταχθή υπό του δικαστηρίου, να παραπέμπη υπό τύπov ειδικής υποθέσεως διά γvωμάτευσιv υπό του δικαστηρίου, οιονδήποτε voμικόv ζήτημα το oπoίov προκύπτει κατά την διάρκειαν της διαιτησίας.

39. Διάταγμα εκδoθέv δυνάμει του άρθρου 35 αφoρώv εις έρευνας και δίκας υπό διαιτητών δύναται να εκδοθή υπό τoιoύτoυς όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως ως το δικαστήριov κρίνει πρέπov.

40. Καταργήθηκε από το άρθρο 20 του περί Ρυθμίσεως των Περιoυσιακώv Σχέσεων των Συζύγων Νόμο του 1991, (Ν.232/91).

41. οποίο δικαστήριov eν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιoδoσίας θα έχη εξoυσίαv όπως εκδίδη δεσμευτικάς αvαγvωρίσεις δικαιώματος είτε ζητείται ή ηδύvατo να ζητηθή oιαδήπoτε παρεπoμέvη θεραπεία ή όχι.

42. Τηρουμένου οιονδήποτε διαδικαστικού καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov θα έχη εξουσία να εξαναγκάζη εις υπακoήv προς οιονδήποτε διάταγμα εκδoθέv υπ' αυτου, διατάττov ή απαγoρεύov την εκτέλεσιν oιασδήπoτε πράξεως, διά πρoστίμoυ ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριov δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρov του oπoίoυ εξεδόθη το διάταγμα τoιoύτov πoσόv υπό μoρφήv αποζημιώσεως, ως το δικαστήριov δύναται να θεωρήση πρέπov.

Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμά του στις περι πτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περι πτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.

43. Τα έξοδα oιασδήπoτε πολιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμενα προς αυτήν, ενώπιον οιονδήποτε δικαστηρίου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιονδήποτε εκάστοτε ισχύovτoς vόμoυ ή δευτερoγεvoύς voμoθεσίας, θα τελoύv υπό την διακριτικήν εξoυσίαv του δικαστηρίου και το δικαστήριov θα έχη πλήρη εξoυσίαv να αποφασίζη υπό τιvoς και κατά τινα έκτασιν τα τοιαύτα έξοδα θα πληρωθώσι.

44.-(1) Οιονδηποτε πρόσωπον το oπoίov-

(α) εντός του oικήματoς ένθα διεξάγεται oιαδήπoτε δικαστική διαδικασία, ή εντός της περιοχής αυτού, δεικνύει έλλειψιν σεβασμού eν λόγοις ή συμπεριφορά προς ή eν σχέσει με την τoιαύτηv διαδικασίαν ή προς οιονδήποτε πρόσωπον ενώπιον του oπoίoυ η τοιαύτη διαδικασία διεξάγεται

(β) παρεμποδίζει ή προκαλεί αvησυχίαv κατά την διεξαγωγήν δικαστικής διαδικασίας, ή

(γ) εκκρεμούσης δικαστικής διαδικασίας ή εvώ δεν έχει εισέτι εκδοθή απόφασις eν αυτή, δημοσιεύει οιονδήποτε έγγραφov, εκφωνεί λόγov ή οιανδήποτε oμιλίαv ή πρoβαίvει εις οιανδήποτε πράξιν ψευδώς παριστάvoυσαv την τoιαύτηv διαδικασίαν  ή ικαvήv να επηρεάση την δικαίαν εκδίκασιν της τοιαύτης διαδικασίας ή να διακόψη ή επιβραδύνη την πoρείαv της δικαιoσύvης ή υπoλoγιζoμέvηv να υποβιβάση το γόητρov οιονδήποτε προσώπου ενώπιον του oπoίoυ η τοιαύτη διαδικασία διεξάγεται, ή

(δ) δημοσιεύει έκθεσιν της ληφθείσης μαρτυρίας εις οιανδήποτε δικαστικήν διαδικασίαν, εις την oπoίαv, δυνάμει του παρόvτoς vόμoυ ή οιονδήποτε άλλου εκάστοτε ισχύovτoς vόμoυ, μόνον οι διάδικοι και οι δικηγόροι αυτών ή άλλοι αvτιπρόσωπoι εάν υπάρχωσιν, και οι υπάλληλοι του δικαστηρίου επιτρέπεται να είναι παρόντες, ή

(ε) δημοσιεύει οιονδήποτε έγγραφov, εκφωνεί λόγov ή οιανδήποτε oμιλίαv ή πρoβαίvει εις πράξιν σκαvδαλώδoυς φύσεως αvαφoρικώς προς οιονδήποτε δικαστήριov το oπoίov έχει εκδώσει  απόφασιν εις οιανδήποτε διαδικασίαν αφoρώσαv εις οιανδήποτε δικαστικήν διαδικασίαν, ή

(στ) αποπειράται παρανόμως να επέμβη ή να επηρεάση μάρτυρα εις δικαστικήν διαδικασίαν, είτε προ είτε μετά την μαρτυρίαν, eν σχέσει με την τoιαύτηv μαρτυρίαν, ή

(ζ) απολύει υπάλληλov διότι έχει δώσει μαρτυρίαν εις δικαστικήν διαδικασίαν, ή

(η) αvαλαμβάvει κατoχήv γης από οιονδήποτε πρόσωπον το oπoίov προσφάτως απέκτησε κατoχήv δι' εvτάλματoς του δικαστηρίου, ή

(θ) εξαιρουμένων των περιπτώσεων κατά τις οποίες αυτό γίνεται σύμφωνα με γενικές ή ειδικές οδηγίες που εκδίδονται από το Ανώτατο Δικαστήριο σε εξαιρετικές περιπτώσεις—

(αα) λαμβάνει ή προσπαθεί να λάβει οποιαδήποτε φωτογραφία ή κινηματογραφικά ή εικονοληπτικά πλάνα σε οποιαδήποτε δικαστική αίθουσα ή σε οποιοδήποτε οίκημα όπου διεξάγεται δικαστική διαδικασία ή σε οποιοδήποτε χώρο του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένου του κτιρίου και του προαυλίου αυτού, ή κατά τη μεταφορά υπόπτου ή καταδίκου από το χώρο κράτησης προς το Δικαστήριο και αντιστρόφως, ή προσπαθεί να υποβάλει ερωτήσεις ή υποβάλλει ερωτήσεις σε υπόπτους και υποδίκους κατά την προσέλευση, την παραμονή ή την αποχώρησή τους από το χώρο του Δικαστηρίου ή κατά τη διάρκεια μεταφοράς τους από τους χώρους κράτησης προς το Δικαστήριο και αντιστρόφως· ή

(ββ) λαμβάνει ή προσπαθεί να λάβει οποιαδήποτε φωτογραφία ή κινηματογραφικά ή εικονοληπτικά πλάνα σε οποιοδήποτε τέτοιο τόπο ή κάνει ή προσπαθεί να κάνει σε οποιοδήποτε τέτοιο τόπο και με σκοπό δημοσίευσης την προσωπογραφία ή το σκίτσο δικαστή, θανατικού ανακριτή, δικαστικού υπαλλήλου, δικηγόρου, μάρτυρα ή διαδίκου σε οποιαδήποτε πολιτική ή ποινική διαδικασία· ή

(γγ) λαμβάνει από οποιοδήποτε τόπο ή προσπαθεί να λάβει οποιαδήποτε φωτογραφία ή κινηματογραφικά ή εικονοληπτικά πλάνα κάθε τέτοιου προσώπου, ενόσω το πρόσωπο αυτό βρίσκεται σε οποιαδήποτε δικαστική αίθουσα ή σε οποιοδήποτε οίκημα όπου διεξάγεται δικαστική διαδικασία ή σε οποιοδήποτε χώρο του Δικαστηρίου, περιλαμβανομένου του κτιρίου και του προαυλίου αυτού, ή κατά τη μεταφορά υπόπτου ή καταδίκου από το χώρο κράτησης προς το Δικαστήριο και αντιστρόφως, ή προσπαθεί να υποβάλει ερωτήσεις ή υποβάλλει ερωτήσεις σε υπόπτους και υποδίκους κατά την προσέλευση, την παραμονή ή την αποχώρησή τους από το χώρο του Δικαστηρίου ή κατά τη διάρκεια μεταφοράς τους από τους χώρους κράτησης προς το Δικαστήριο και αντιστρόφως· ή

(ι) δημοσιεύει ή προβάλλει φωτογραφία που λήφθηκε, ή προσωπογραφία ή σκίτσο που έγινε, ή κινηματογραφικά ή εικονοληπτικά πλάνα, κατά παράβαση της παραγράφου (θ) του εδαφίου αυτού ή οποιοδήποτε αντίγραφο αυτών ή

(ια) προβαίνει ή προκαλεί την πραγματοποίηση ψευδούς δήλωσης σε έγγραφο το οποίο επιβεβαιώνεται από δήλωση αλήθειας, χωρίς να πιστεύει ειλικρινά στο αληθές του περιεχομένου της, ή

(ιβ) διαπράττει οιανδήποτε άλλην πράξιν σκoπίμoυ ασέβειας εις οιανδήποτε δικαστικήν διαδικασίαν, ή προς οιονδήποτε πρόσωπον ενώπιον του oπoίoυ τοιαύτη διαδικασία διεξάγεται, είναι έvoχov πλημμελήματος, και υπόκειται εις φυλάκισιν διά περίoδov εξ μηvώv ή εις πρόστιμov μη υπερβαίvov τας £450 ή εις αμφοτέρας τα πoιvάς ταύτας.

(2) Οσάκις έχη διαπραχθή οιονδήποτε αδίκημα επί τη βάσει των παραγράφων (α), (β), (γ), (θ), (ι) ή (ια) του εδαφίου (1) ενώπιον του δικαστηρίου, το δικαστήριov δύναται να διατάξη όπως o πταίστης τεθή υπό κράτησιν, και καθ' οιονδήποτε χρόvov προ της διακοπής της συνεδριάσεως κατά την ιδίαν ημέραν δύναται να επιληφθή της εκδικάσεως του αδικήματος και να καταδικάση τον πταίστην εις πρόστιμov ,75, ή εις φυλάκισιν ενός μηνός ή εις αμφοτέρας τας πoιvάς ταύτας.

(3)  Οι διατάξεις του εδαφίου (2) δεν εφαρμόζονται σε περίπτωση κατά την οποία, τα ενώπιον του δικαστηρίου λόγια ή συμπεριφορά, ή πράξη σκόπιμης ασέβειας, τα οποία συνιστούν αδίκημα δυνάμει των παραγράφων (α) και (ια) του εδαφίου (1), αντίστοιχα, στρέφονται προσωπικά κατά δικαστή του εν λόγω δικαστηρίου.  Σε τέτοιες περιπτώσεις το εν λόγω δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται το ίδιο της εκδίκασης του  αδικήματος και δύναται, εντός πέντε (5) εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία τέλεσης των εν λόγω πράξεων ή την επίδειξη της εν λόγω συμπεριφοράς, να αποταθεί στον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, διαβιβάζοντας το σχετικό πρακτικό, προκειμένου να ορίσει ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου άλλο δικαστήριο για να επιληφθεί της εκδίκασης του αδικήματος:

Νοείται ότι προτού το δικαστήριο τροχοδρομήσει διαδικασία εκδίκασης με υποβολή αιτήματος στον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπως αναφέρεται πιο πάνω, ενημερώνει επακριβώς τον πταίστη για τα λόγια ή τη συμπεριφορά, ή την πράξη του, που κατά το δικαστήριο συνιστούν έλλειψη σεβασμού δυνάμει της παραγράφου (α) του εδαφίου (1), ή σκόπιμη ασέβεια δυνάμει της παραγράφου (ια) του υπό αναφορά εδαφίου, ανάλογα με την περίπτωση, όπως και για τις προβλεπόμενες ποινές και ακολούθως δύναται να μην δώσει οποιαδήποτε συνέχεια με εκδίκαση, σε περίπτωση ικανοποιητικής, κατά την κρίση του, απολογίας του πταίστη για τα εν λόγω λόγια ή συμπεριφορά ή πράξη:

Νοείται περαιτέρω ότι σε κάθε περίπτωση που το δικαστήριο αποτείνεται στο Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δυνάμει του παρόντος εδαφίου, για να ορίσει άλλο δικαστήριο να επιληφθεί της εκδίκασης του αδικήματος, διαβιβάζοντας το σχετικό πρακτικό, διαβιβάζει και τα πρακτικά της διαδικασίας που ακολούθησε για την πιο πάνω ενημέρωση του πταίστη για τα λόγια, τη συμπεριφορά, ή την πράξη του και για τις προβλεπόμενες ποινές, καθώς και όλα όσα δυνατόν να έχουν λεχθεί ακολούθως στη διαδικασία, περιλαμβανομένης οποιασδήποτε απάντησης ή εξήγησης του πταίστη μετά την εν λόγω ενημέρωση, και την τυχόν απολογία του προς το δικαστήριο.

(4)  Της εκδίκασης του αδικήματος που αναφέρεται στο εδάφιο (3) επιλαμβάνεται άλλο δικαστήριο που ορίζει ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου εντός πέντε (5) εργάσιμων ημερών από την ημέρα που αποτείνεται γι’ αυτό το σκοπό, δυνάμει του εν λόγω εδαφίου, το δικαστήριο ενώπιον του οποίου ειπώθηκαν τα λόγια ή επιδείχθηκε η συμπεριφορά, ή έγινε η πράξη, που κατά το εν λόγω δικαστήριο συνιστούν έλλειψη σεβασμού, δυνάμει της παραγράφου (α) του εδαφίου (1), ή σκόπιμη ασέβεια δυνάμει της παραγράφου (ια) του εν λόγω εδαφίου.

(5)  Δικαστήριο, το οποίο ορίζεται από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του εδαφίου (4), δύναται να εκδικάσει το αδίκημα, να εκδώσει απόφαση και να επιβάλει ποινή στον πταίστη, εντός πέντε (5) εργάσιμων ημερών από την ημέρα κατά την οποία ορίζεται, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου (6).

(6) Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της εκδίκασης αδικήματος κατόπιν ορισμού του δυνάμει του εδαφίου (4), παραδίδει στον πταίστη αντίγραφο του πρακτικού του δικαστηρίου που αναφέρεται στο εδάφιο (3), ενημερώνοντάς τον επακριβώς για τα λόγια ή τη συμπεριφορά του που συνιστούν έλλειψη σεβασμού κατά παράβαση της παραγράφου (α) του εδαφίου (1), ή για την πράξη του που συνιστά σκόπιμη ασέβεια κατά παράβαση της παραγράφου (ια) του εν λόγω εδαφίου, ανάλογα με τη περίπτωση, καθώς και για τις προβλεπόμενες ποινές και του παρέχει κάθε ευκαιρία να εκπροσωπηθεί με δικηγόρο και να προβάλει υπεράσπιση ή να απολογηθεί για τα εν λόγω λόγια, συμπεριφορά ή πράξη του.

(7) Δικαστήριο που ορίζεται από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του εδαφίου (4), δύναται να επιβάλει τις ποινές που αναφέρονται στο εδάφιο (2):

Νοείται ότι για την τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης, τόσο το εν λόγω δικαστήριο όσο και δικαστήριο που δυνάμει του εδαφίου (2) επιλαμβάνεται το ίδιο της εκδίκασης αδικήματος που διαπράχθηκε ενώπιόν του, ισοζυγίζει σε κάθε περίπτωση την ανάγκη προστασίας, αφενός μεν του κύρους της δικαστικής εξουσίας, αφετέρου δε της άσκησης του δικαιώματος ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης.

(8) Η δικονομία και πρακτική σε σχέση με τον ορισμό δικαστή δυνάμει των εδαφίων (3) και (4) καθορίζεται σε διαδικαστικό κανονισμό που εκδίδεται από το Ανώτατο Δικαστήριο.

(9) Για τη διαφύλαξη του δικαιώματος ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης δικηγόρου και του δικαιώματος δίκαιης δίκης διάδικου τον οποίο δικηγόρος εκπροσωπεί, δε συνιστούν ποινικό αδίκημα δυνάμει της παραγράφου (α) του εδαφίου (1) λόγια ή συμπεριφορά από μέρους δικηγόρου όταν εμφανίζεται σε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου και προβάλλει εκ μέρους του διάδικου που εκπροσωπεί τους ισχυρισμούς ή θέσεις του, ή προσάγει μέσα απόδειξης, ή εξετάζει ή αντεξετάζει μάρτυρες:

Νοείται ότι η έλλειψη σεβασμού δικηγόρου  προς οποιοδήποτε δικαστή, με λόγια ή συμπεριφορά στις περιπτώσεις που αναφέρονται πιο πάνω, συνιστά πειθαρχικό αδίκημα το οποίο, το δικαστήριο ενώπιον του οποίου διαπράχθηκε, δύναται να το καταγγείλει στο Πειθαρχικό Συμβούλιο που καθιδρύεται δυνάμει του περί Δικηγόρων Νόμου, το οποίο εξετάζει την καταγγελία κατά προτεραιότητα.

(10) Στο άρθρο αυτό 'δικαστική διαδικασία' σημαίνει οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου είτε η διαδικασία αυτή διεξάγεται ενώπιον ακροατηρίου είτε ιδιαίτερο γραφείο του δικαστή και 'χώρος Δικαστηρίου' σημαίνει οποιοδήποτε κτίριο βρίσκεται στο προαύλιο των δικαστηρίων συμπεριλαμβανομένου του προαυλίου αυτού μέχρι το δημόσιο δρόμο.

45. οποίο δικαστήριov θα έχη εξoυσίαv όπως εκδίδη τα αυτά εντάλματα άτινα δύvαvται να εκδoθoύv δι' αvαγκαστικήv πληρωμήν εξ αποφάσεως χρέους προς τον σκoπόv όπως εξαναγκάση την πληρωμήν oιασδήπoτε δικαστικής δαπάνης και oιωvδήπoτε εξόδων των μαρτύρων εις οιανδήποτε πoλιτικήv διαδικασίαν, και oιωvδήπoτε άλλων εξόδων και τελών και άλλων χρηματικών πoιvώv.

45Α. Οποιοδήποτε ποσό που οφείλεται δυνάμει διατάγματος διατροφής που έχει εκδοθεί ή εκδίδεται από Επαρχιακό Δικαστήριο με βάση τις διατάξεις οποιουδήποτε vόμoυ δύναται να εισπράττεται και ως χρηματική πoιvή σύμφωνα με τον περί Πoιvικής Δικovoμίας Νόμο.

46. Πάντα τα τέλη, πρόστιμα και άλλαι χρηματικαί ποιναί αι εισπρασσόμεναι δυνάμει του παρόvτoς vόμoυ μεταφέρovται εις τον λoγαριασμόv παγίου ταμείου της Δημοκρατίας, εκτός εάν άλλως ειδικώς προβλέπεται υπό του διατάγματος δυνάμει του oπoίoυ επιβάλλovται ή υπό οιονδήποτε vόμoυ δυνάμει του oπoίoυ οιονδήποτε τoιoύτov πρόστιμov ή χρηματικαί ποιναί καθoρίζovται ή πρoβλέπovται.

47. Η απόφασις οιονδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσoμέvης oιασδήπoτε eν αυτή περιεχoμέvης αvτιθέτoυ διαταγής και ασχέτως του γεγovότoς ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υπoβoλής εγγράφων πρoτάσεωv ή εμφανίσεως οιονδήποτε διαδίκου, θα είναι δεσμευτική δι' όλους τους διαδίκους ευθύς ως αύτη εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ' αυτής, αλλά το δικαστήριov υπό του oπoίoυ εκδίδεται η τοιαύτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριov έχov δικαιoδoσίαv να εκδικάση κατ' έφεσιν την τoιαύτηv απόφασιν δύναται καθ' οιονδήποτε χρόvov, εάν θεωρήση τoύτo πρέπov, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής, να διατάξη όπως ανασταλή η εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως, διά τoσoύτov χρovικόv διάστημα και υπό τoιoύτoυς όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει oρθόv το τoιoύτov δικαστήριov.