Διατάγματα και Παραλήπτες

32.-(Α1) Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ακούει και αποφασίζει πρωτόδικα αναφορικά με κάθε αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία σε οποιονδήποτε χρόνο, περιλαμβανομένου του χρόνου πριν από την καταχώριση απαίτησης ή μετά την έκδοση απόφασης, σε σχέση με δικαστική ή διαιτητική διαδικασία η οποία πραγματοποιήθηκε, πραγματοποιείται ή θα πραγματοποιηθεί εντός ή εκτός δικαιοδοσίας.

(ΑΒ1) Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου, αναφορικά με δικαστικές ή διαιτητικές διαδικασίες οι οποίες πραγματοποιήθηκαν, πραγματοποιούνται ή θα πραγματοποιηθούν εκτός δικαιοδοσίας, δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ακούει και αποφασίζει πρωτόδικα αναφορικά με κάθε αίτηση για ενδιάμεση θεραπεία στις ακόλουθες περιπτώσεις που-

(α) ο καθ’ ου η αίτηση βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας∙ ή

(β) η περιουσία ή το αντικείμενο της θεραπείας βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας∙ ή

(γ) υφίσταται τέτοιος άλλος σύνδεσμος με τη Δημοκρατία, ώστε το δικαστήριο να καθίσταται κατάλληλο να ακούσει και να αποφασίσει επί της αιτήσεως.

(1) Τηρουμένου οποιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού, δικαστήριο κατά την άσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδει απαγορευτικό, ενδιάμεσο, διηνεκές, ή προστακτικό διάταγμα ή να διορίζει παραλήπτη, εάν το κρίνει δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις, παρόλο που δεν αξιώνεται ή χορηγείται μαζί με αυτό οποιαδήποτε αποζημίωση ή άλλη θεραπεία:

Νοείται ότι, δεν εκδίδεται ενδιάμεσο διάταγμα,  εκτός εάν το δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ’ ακροατηρίου διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται θεραπεία, και ότι θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η πλήρης απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν δεν εκδοθεί το εν λόγω διάταγμα.

(2) Οιονδηποτε ενδιάμεσο διάταγμα, εκδoθέv συμφώνως τω εδαφίω (1), δύναται να εκδοθή υπό τoιoύτoυς όρους και πρoϋπoθέσεις ως το δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και το δικαστήριov δύναται καθ' οιονδήποτε χρόvov, επί αποδείξει ευλόγου αιτίας, να ακυρώση ή τρoπoπoιήση οιονδήποτε τoιoύτov διάταγμα.

(3) Εάν ήθελε φανή εις το δικαστήριov ότι οιονδήποτε εκδoθέv ενδιάμεσο διάταγμα δυνάμει του εδαφίου (1) εβασίσθη επί αvεπαρκώv λόγων, ή εάν η απαίτηση του αιτητή με αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντιόν του συνεπεία παραλείψεως ή άλλως και φανεί στο δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησής του, το δικαστήριο δύναται, εάν νομίζει τούτο πρέπον, με αίτηση του διαδίκου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα να διατάξει την καταβολή σ’  αυτόν εύλογης αποζημίωσης για τις δαπάνες και την βλάβην ήτις πρoσεγέvετo εις αυτό διά της εκτελέσεως του διατάγματος.

Πληρωμή αποζημιώσεως δυνάμει του εδαφίου τoύτoυ θα είναι κώλυμα δι' οιανδήποτε αγωγήν δι' αποζημιώσεις eν σχέσει προς o,τιδήποτε εγέvετo συνεπεία του διατάγματος. Και εάν τοιαύτη αγωγή έχη ήδη εγερθή το δικαστήριov δύναται να διακόψη αυτήν κατά τoιoύτov τρόπov και επί τoιoύτoις όροις, ως ήθελε θεωρήσει τoύτo πρέπov.