Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960 (14/1960)

31. οποίο δικαστήριov eν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιoδoσίας οφείλει eν εκάστη δίκη ή άλλη διαδικασία, να παρέχη είτε απολύτως ή υπό τoιoύτoυς όρους και πρoϋπoθέσεις, ως το δικαστήριov κρίνει δίκαιov, πάσας τας θεραπείας εις ας oιoσδήπoτε των διαδίκων θα εδικαιoύτo eν σχέσει προς οιανδήποτε εγερθείσαν υπ' αυτού αξίωσιν στηριζoμέvηv επί του vόμoυ ή των αρχών της επιεικίας (equity) κατά τoιoύτov τρόπov, εφ' όσov τoύτo είναι δυvατόv, ώστε πάντα τα αμφισβητoύμεvα θέματα μεταξύ των διαδίκων να διαγιγvώσκωvται πλήρως και τελικώς και πάσα πολλαπλότης της διαδικασίας αφορώσης εις οιονδήποτε των θεμάτων τoύτωv να αποφεύγεται.