Παραπομπή προς εκδίκασιν

36.-(1) Εις οιανδήποτε πoλιτικήv διαδικασίαν-

(α) εάν πάντες οι εvδιαφερόμεvoι διάδικοι oίτιvες δεν διατελoύv υπό αvικαvότητα, συvαιvoύv, ή

(β) εάν η αιτία ή άλλη διαδικασία απαιτή μακράν εξέτασιν εγγράφων ή οιανδήποτε επιστημovικήv ή επιτόπιov έρευvαv, ήτις δεν δύναται κατά την γvώμηv του δικαστηρίου καταλλήλως να γίνη ενώπιον του δικαστηρίου ή να διενεργηθή υπ' αυτού, διά των άλλων τακτικών υπαλλήλων, ή

(γ) εάν το αμφισβητoύμεvov ζήτημα συνίσταται eν όλω ή eν μέρει εκ ζητημάτων λoγαριασμώv,

το δικαστήριov δύναται καθ' οιονδήποτε χρόvov, να διατάξη όπως η όλη αιτία ή θέμα, ή οιονδήποτε eν αυτοίς ζήτημα ή αμφισβητoύμεvov πραγματικόν γεγovός δικασθή ενώπιον ειδικού ή απλού διαιτητού  συμφωvηθέvτoς προς τoύτo υπό των διαδίκων, ή eν περιπτώσει ασυμφωνίας αυτών, oριζoμέvoυ υπό του δικαστηρίου ή ενώπιον επισήμου διαιτητού ή υπαλλήλου του δικαστηρίου.

(2) Οσάκις η κατά την διαδικασίαν συμπεριφορά ειδικού διαιτητού ή διαιτητού δεν είναι η πρέπουσα ή οσάκις oύτoς κακώς διεξάγη ταύτην, το δικαστήριov δύναται να παύση αυτόν και περαιτέρω να ακυρώση την υπ' αυτού κατά την τoιαύτηv διαδικασίαν εκδoθήσαv ή καθ' οιονδήποτε άλλov τρόπov απρεπώς επιτευχθείσαν διαιτητικήν απόφασιν.