11.–(1) Με την επιφύλαξη των διατάξεων του Νόμου και ανεξαρτήτως των διατάξεων των Μερών ΙΙ και ΙΙΙ, το Δικαστήριο δύναται, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την ορθή και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης, να δίδει διαφορετικές οδηγίες αναφορικά με τις προθεσμίες καταχώρισης της ένστασης, ή οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων σε οποιαδήποτε ενώπιόν του διαδικασία.
(2) Η εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει της παραγράφου (1) περιλαμβάνει και την εξουσία:
(α) Να ορίζει την υπόθεση απευθείας για ακρόαση μετά την ολοκλήρωση της δικογραφίας· και/ή
(β) να διατάσσει οποιοδήποτε από τα μέρη να αναπτύξει τις θέσεις του αποκλειστικά προφορικώς,
λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τη φύση της διαδικασίας, την πολυπλοκότητα των νομικών και πραγματικών ζητημάτων που εγείρονται και τις απαιτήσεις της ταχείας και αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης.
12.–(1) Κάθε γραπτή αγόρευση διαρθρώνεται σε ευκρινώς αριθμημένες παραγράφους, καθεμία από τις οποίες αφορά διακριτό νομικό ή πραγματικό ζήτημα, το οποίο προσδιορίζεται συνοπτικά στον αντίστοιχο τίτλο ή υπότιτλο.
(2) Κατά την καταχώριση των γραπτών αγορεύσεων, κατατίθενται επίσης στο Πρωτοκολλητείο κατάλογος αυθεντιών, καθώς και αντίγραφα των δικαστικών αποφάσεων ή άλλων πηγών στις οποίες γίνεται αναφορά στις γραπτές αγορεύσεις, σε χωριστή δέσμη εγγράφων∙ τα σημεία επί των οποίων βασίζεται ο διάδικος προς υποστήριξη των θέσεων του επισημαίνονται κατά τρόπο ευκρινή.
(3) Οι γραπτές αγορεύσεις δεν περιλαμβάνουν εκτενή αποσπάσματα από νομολογία, νομοθεσία ή άλλες πηγές∙ ο διάδικος παραπέμπει στα σχετικά χωρία με αναφορά στην οικεία αυθεντία ή πηγή και επισημαίνει κατά τρόπο ευκρινή τα αποσπάσματα επί των οποίων στηρίζεται στη δέσμη εγγράφων που κατατίθεται δυνάμει της παραγράφου (2).
(4) Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τις διατάξεις των παραγράφων (1), (2) και (3), το Δικαστήριο δύναται να διατάξει όπως η γραπτή αγόρευση διαδίκου ή μέρος αυτής, διαγραφεί ή τροποποιηθεί ή να εκδώσει οιανδήποτε άλλη διαταγή ήθελε θεωρήσει αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις.
13.–(1) Κατά τις διευκρινίσεις ή την ακρόαση της υπόθεσης και κατά την απαγγελία της απόφασης, ο αιτητής υποχρεούται να παρίσταται στο Δικαστήριο, ανεξαρτήτως από το αν εκπροσωπείται από δικηγόρο, διαφορετικά η προσφυγή του υπόκειται σε απόρριψη, εξαιρουμένης της περίπτωσης ανωτέρας βίας ή διαφορετικών οδηγιών του Δικαστηρίου.
(2) Ο αιτητής ή ο δικηγόρος που τον εκπροσωπεί και οι καθ’ ων η αίτηση, δύνανται να έχουν δέκα (10) λεπτά χρόνο, κατ’ ανώτατο όριο, για προφορική υποστήριξη των θέσεων τους∙ σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το Δικαστήριο δύναται να επεκτείνει το χρόνο, ως ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις.