5.-(1) Η Δημοκρατία από κοινού με τα υπόλοιπα κράτη μέλη-
(α) εξασφαλίζουν συλλογικά μείωση της κατανάλωσης ενέργειας κατά τουλάχιστον έντεκα κόμμα επτά τοις εκατό (11,7%) ως το 2030 σε σύγκριση με τις προβολές του σεναρίου αναφοράς της Ένωσης του 2020, ώστε η τελική κατανάλωση ενέργειας της Ένωσης το 2030 να μην υπερβαίνει τα επτακόσια εξήντα τρία εκατομμύρια (763.000.000) ΤΙΠ·
(β) καταβάλλουν προσπάθεια, ώστε να συμβάλουν συλλογικά στον ενδεικτικό στόχο για κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας της Ένωσης που δεν θα υπερβαίνει τα εννιακόσια ενενήντα δύο κόμμα πέντε εκατομμύρια (992.500.000) ΤΙΠ το 2030.
(2)(α)(i) Η Δημοκρατία θεσπίζει ενδεικτική εθνική συνεισφορά ενεργειακής απόδοσης βασιζόμενη στην τελική κατανάλωση ενέργειας, προκειμένου να συμβάλει στη συλλογική επίτευξη του δεσμευτικού στόχου της Ένωσης για την τελική κατανάλωση ενέργειας που καθορίζεται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (1) και καταβάλλει προσπάθεια, με σκοπό τη συλλογική συμβολή στον ενδεικτικό στόχο της Ένωσης για την κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας που αναφέρεται στην παράγραφο (β) του εδαφίου (1).
(ii) Η αναφερόμενη στην υποπαράγραφο (i) συνεισφορά κοινοποιείται στην Επιτροπή, μαζί με ενδεικτική πορεία για αυτή, στο πλαίσιο της επικαιροποίησης του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου της για την ενέργεια και το κλίμα που υποβάλλεται από τη Δημοκρατία σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 14 του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999 και του ενοποιημένου εθνικού σχεδίου της για την ενέργεια και το κλίμα, που κοινοποιείται, σύμφωνα με το άρθρο 3 και τα άρθρα 7 έως 12 του εν λόγω Κανονισμού.
(iii) Κατά την αναφερόμενη στην υποπαράγραφο (ii) κοινοποίηση η αρμόδια αρχή εκφράζει τη συνεισφορά ως απόλυτο επίπεδο κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας το 2030.
(iv) Κατά τον καθορισμό της ενδεικτικής εθνικής της συνεισφοράς ενεργειακής απόδοσης η αρμόδια αρχή λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις που ορίζονται στο εδάφιο (3) και εξηγεί με ποιον τρόπο και βάσει ποιων στοιχείων υπολογίστηκε η συνεισφορά και για τον σκοπό αυτό δύναται να χρησιμοποιεί τον τύπο που καθορίζεται στο Παράρτημα I.
(β) Στις εθνικές ενδεικτικές συνεισφορές για την ενεργειακή απόδοση η αρμόδια αρχή παρέχει τα μερίδια κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και τελικής κατανάλωσης ενέργειας των τομέων τελικής χρήσης ενέργειας, όπως ορίζονται στον Κανονισμό (ΕΚ) 1099/2008, περιλαμβανομένων της βιομηχανίας, των κατοικιών, των υπηρεσιών και των μεταφορών και αναφέρει επίσης τις προβολές για την κατανάλωση ενέργειας στις τεχνολογίες των πληροφοριών και επικοινωνιών.
(3) Κατά τον καθορισμό των ενδεικτικών εθνικών συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης που αναφέρονται στο εδάφιο (2), η αρμόδια αρχή λαμβάνει υπόψη-
(α) τον στόχο της Ένωσης για τελική κατανάλωση ενέργειας το 2030 που δεν θα υπερβαίνει τα επτακόσια εξήντα τρία εκατομμύρια (763.000.000) ΤΙΠ και τον στόχο κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας που δεν θα υπερβαίνει τα εννιακόσια ενενήντα δύο κόμμα πέντε εκατομμύρια (992.500.000) ΤΙΠ, όπως προβλέπεται στο εδάφιο (1)·
(β) τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα Νόμο·
(γ) άλλα μέτρα για την προώθηση της ενεργειακής απόδοσης στα κράτη μέλη και σε επίπεδο Ένωσης·
(δ) κάθε σχετικό παράγοντα που επηρεάζει τις προσπάθειες βελτίωσης της απόδοσης που να αφορά-
(i) πρώιμες προσπάθειες και δράσεις στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης·
(ii) την ισότιμη κατανομή των προσπαθειών σε ολόκληρη την Ένωση·
(iii) την ενεργειακή ένταση της οικονομίας·
(iv) το οικονομικώς αποδοτικό δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας·
(ε) άλλες εθνικές περιστάσεις που επηρεάζουν την κατανάλωση ενέργειας, ιδίως-
(i) την εξέλιξη και πρόβλεψη του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) και τη δημογραφική εξέλιξη και πρόβλεψη·
(ii) αλλαγές στις εισαγωγές και τις εξαγωγές ενέργειας, εξελίξεις στο ενεργειακό μίγμα και στην ανάπτυξη νέων βιώσιμων καυσίμων·
(iii) την ανάπτυξη όλων των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την πυρηνική ενέργεια, τη δέσμευση και αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα·
(iv) την απανθρακοποίηση των ενεργοβόρων βιομηχανιών·
(v) το επίπεδο φιλοδοξίας των εθνικών σχεδίων απανθρακοποίησης ή κλιματικής ουδετερότητας·
(vi) το δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας από οικονομική άποψη· και
(vii) τις τρέχουσες προβλέψεις για τις κλιματικές συνθήκες και την κλιματική αλλαγή.
(4) Κατά την εφαρμογή των απαιτήσεων που ορίζονται στο εδάφιο (3), η αρμόδια αρχή διασφαλίζει ότι η συνεισφορά της σε εκατομμύρια ΤΙΠ δεν υπερβαίνει κατά δύο κόμμα πέντε τοις εκατό (2,5%) εκείνη που θα είχε προκύψει από τον τύπο που προβλέπεται στο Παράρτημα Ι.
(5)(α) Σε περίπτωση κατά την οποία η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα, με βάση την αξιολόγησή της σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 3 του άρθρου 29 του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, ότι έχει σημειωθεί ανεπαρκής πρόοδος όσον αφορά την επίτευξη της συνεισφοράς ενεργειακής απόδοσης, δηλαδή υπερβαίνει τη σχετική με την τελική κατανάλωση ενέργειας ενδεικτική πορεία που αναφέρεται στο εδάφιο (2), η αρμόδια αρχή εξασφαλίζει την εφαρμογή πρόσθετων μέτρων εντός ενός (1) έτους από την ημερομηνία παραλαβής της αξιολόγησης της Επιτροπής, προκειμένου να επαναφέρουν σε ορθή τροχιά τις οικείες συνεισφορές ενεργειακής απόδοσης.
(β) Τα αναφερόμενα στην παράγραφο (α) μέτρα καθορίζονται με Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και περιλαμβάνουν τουλάχιστον ένα (1) από τα ακόλουθα μέτρα:
(i) Εθνικά μέτρα για την επίτευξη πρόσθετης εξοικονόμησης ενέργειας, περιλαμβανομένης ισχυρότερης παροχής βοήθειας κατά την ανάπτυξη έργων για την εφαρμογή μέτρων επένδυσης στην ενεργειακή απόδοση·
(ii) ενίσχυση της υποχρέωσης εξοικονόμησης ενέργειας που ορίζεται στο άρθρο 10·
(iii) προσαρμογή της υποχρέωσης για τον δημόσιο τομέα·
(iv) εθελοντική χρηματοδοτική συνεισφορά στο Ταμείο ΑΠΕ και ΕΞ.Ε που αναφέρεται στο άρθρο 18 ή σε άλλο χρηματοδοτικό μέσο αφιερωμένο στην ενεργειακή απόδοση, όπου οι ετήσιες χρηματοδοτικές συνεισφορές ισούνται με τις επενδύσεις που απαιτούνται για την επίτευξη της ενδεικτικής πορείας.
(6) Όταν η εθνική τελική κατανάλωση ενέργειας βρίσκεται πάνω από τη σχετική με την τελική κατανάλωση ενέργειας ενδεικτική πορεία του που αναφέρεται στο εδάφιο (2), η αρμόδια αρχή συμπεριλαμβάνει στην ενοποιημένη εθνική έκθεση προόδου για την ενέργεια και το κλίμα, που υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 17 του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1999, επεξήγηση των μέτρων τα οποία πρόκειται να λάβει για να καλύψει το έλλειμμα, ώστε να εξασφαλιστεί η επίτευξη των εθνικών συνεισφορών ενεργειακής απόδοσης και της αναμενόμενης ποσότητας της εξοικονόμησης ενέργειας.