Έξοδα εκτέλεσης διατάγματος άρσης οχληρίας

128. Το δικαστήριο δύναται, κατά τη διακριτική του ευχέρεια, κατά την έκδοση διατάγματος προς άρση οχληρίας να διατάξει όπως o εναγόμενος καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας και τα έξοδα αυτά δύναται να αvακτηθoύv με τον ίδιο τρόπο που εισπράττονται έξοδα σε ποινικές υποθέσεις και, όταν το διάταγμα προς άρση οχληρίας απευθύνεται προς το συμβούλιο, όπως καθορίζεται στο άρθρο 127, τα έξοδα της διαδικασίας και οι δαπάνες τις οποίες υπέστη το συμβούλιο για την εκτέλεση του διατάγματος του δικαστηρίου αυτού θεωρούνται ως χρήματα που πληρώθηκαν για χρήση και κατά παράκληση του προσώπου λόγω της πράξης ή παράλειψής του οποίου προκλήθηκε η οχληρία και τα έξοδα και οι δαπάνες αυτές δύναται να αvακτηθoύv από το πρόσωπο αυτό ως αστικό χρέος:

Νοείται ότι, σε περίπτωση που υπάρχει άρνηση ή παράλειψη καταβολής, ο δήμαρχος, αφού ικανοποιηθεί ως προς το ύψος των δαπανηθέντων εξόδων για την εκτέλεση του διατάγματος, προβαίνει σε πιστοποίηση αυτών και το αντίστοιχο ποσό εγγράφεται ως επιβάρυνση στα βιβλία του οικείου επαρχιακού κτηματολογικού γραφείου επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του προσώπου που παράκουσε το διάταγμα και αμέλησε ή παρέλειψε να καταβάλει τα προκύψαντα έξοδα.