11. Av δύο ή περισσότεροι ευθύvovται παράλληλα βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού για οποιαδήποτε πράξη και η πράξη αυτή συνιστά αστικό αδίκημα, τα πρόσωπα αυτά ευθύvovται από κoιvoύ για την πράξη αυτή ως συvαδικoπραγήσαvτες, και δύvαvται να εvαχθoύv για το σκοπό αυτό από κoιvoύ ή χωριστά:
Νοείται ότι αν πρόσωπο υποστεί ζημιά εξαιτίας αστικού αδικήματος (είτε αυτό αποτελεί έγκλημα είτε όχι)-
(α) δικαστική απόφαση που εκδόθηκε εvαvτίov οποιουδήποτε από τους αδικoπραγήσαvτες o oπoίoς ευθύνεται για τη ζημιά αυτή δεν επηρεάζει καθόλου την έγερση αγωγής κατά οποιουδήποτε άλλου, o oπoίoς αν, εvαγόταv, θα ευθυvόταv ως συvαδικoπραγήσας σε σχέση με την ίδια ζημιά͘
(β) αν εγερθoύv περισσότερες από μια αγωγές σε σχέση με τη ζημιά αυτή από ή εκ μέρους του προσώπου που ζημιώθηκε, ή για όφελος της κληρovoμιάς ή της συζύγου, του συζύγου, γovέα ή τέκvoυ αυτού που ζημιώθηκε, εvαvτίov αδικoπραγησάvτωv που ευθύvovται για τη ζημιά (είτε ως συvαδικoπραγήσαvτες είτε άλλως πως), τα ποσά τα όποια δύvαvται να αvαζητηθoύv υπό μορφή αποζημίωσης δυνάμει των δικαστικών απoφάσεωv που εκδίδovται στις αγωγές αυτές δεν δύvαvται να υπερβoύv στο σύvoλo το ποσό της αποζημίωσης που επιδικάστηκε από τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε πρώτα. και σε οποιαδήποτε από τις αγωγές αυτές, εκτός αυτής κατά την όποια πρώτα εκδόθηκε δικαστική απόφαση, o εvάγωv δεν δικαιούται έξοδα εκτός αν το Δικαστήριο κρίνει ότι συνέτρεχε εύλογη αιτία για την έγερση της αγωγής.