Θεσμοί Πολιτικής Δικονόμίας - ΜΕΡΟΣ 23: ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ

"αίτηση" σημαίνει έγγραφο με το οποίο αιτητής ζητά από δικαστήριο την έκδοση διατάγματος (το δικαστικό διάταγμα ή το διάταγμα) σε επερχόμενη ή εκκρεμούσα απαίτηση·

"ακρόαση διαδικαστικών οδηγιών" («ΑΔΟ») σημαίνει ακρόαση για την έκδοση οδηγιών επί της διαδικασίας της αίτησης σύμφωνα με τον κανονισμό 23.8.

"γραπτή μαρτυρία" σημαίνει ένορκη δήλωση ή, όπου κανονισμός το επιτρέπει, δήλωση μάρτυρα και οποιαδήποτε τεκμήρια συνοδεύουν αυτή.

(2) Αίτηση η οποία υποβάλλεται πριν από την έγερση απαίτησης καταχωρίζεται δυνάμει του παρόντος Μέρους σύμφωνα με το Έντυπο αρ.33.

(4) Αίτηση για ενδιάμεσες θεραπείες δυνάμει του Μέρους 25, σε σχέση με δικαστική διαδικασία η οποία πραγματοποιείται ή θα πραγματοποιηθεί στο εξωτερικό ή διαιτητική διαδικασία η οποία πραγματοποιείται ή θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο ή στο εξωτερικό, δύναται να υποβληθεί δυνάμει του παρόντος Μέρους, με ανάλογες προσαρμογές και μπορεί να καταχωριστεί χωρίς ειδοποίηση εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του κανονισμού 6 του παρόντος Μέρους.

(1) Όταν αίτηση πρέπει να υποβληθεί εντός καθορισμένου χρόνου ή σε συγκεκριμένη ημερομηνία αυτή θεωρείται υποβληθείσα αν καταχωριστεί στο πρωτοκολλητείο εντός του καθορισμένου χρόνου ή τη συγκεκριμένη ημερομηνία.

(β) η συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια ή ο συγκεκριμένος κανονισμός στα οποία αυτή στηρίζεται·

(2) Προσχέδιο του διατάγματος το οποίο ζητά ο αιτητής πρέπει να επισυνάπτεται στην αίτηση εκτός αν ο αιτητής δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο ή προβλέπεται διαφορετικά στους παρόντες κανονισμούς.

(3) Αίτηση υπογράφεται από τον αιτητή ή τον δικηγόρο του και φέρει επικεφαλίδα με τον τίτλο της διαδικασίας.

(4) Αν ο αιτητής στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία εμφανίζονται στον φάκελο του δικαστηρίου, τα γεγονότα αυτά αναφέρονται συγκεκριμένα στην αίτηση.

(5) Αν ο αιτητής στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία παρατίθενται σε γραπτή μαρτυρία, αυτό αναφέρεται ειδικά στην αίτηση και οι σχετικές ένορκες δηλώσεις ή η γραπτή μαρτυρία προσδιορίζονται και επισυνάπτονται στην αίτηση, (εκτός αν αυτές έχουν ήδη καταχωριστεί στο δικαστήριο στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης).

(1) Ο γενικός κανόνας είναι ότι αντίγραφο της αίτησης επιδίδεται σε κάθε καθ’ ου η αίτηση.

(2) Αντίγραφο της αίτησης επιδίδεται το συντομότερο δυνατόν μετά την καταχώρισή της και, σε κάθε περίπτωση, επιδίδεται τουλάχιστον 10 ημέρες πριν από την ΑΔΟ, εκτός όπου καθορίζεται άλλη προθεσμία στους παρόντες κανονισμούς ή σε οδηγίες του δικαστηρίου.

(α) αυτό συνοδεύεται από αντίγραφο οποιασδήποτε γραπτής μαρτυρίας η οποία υποστηρίζει την αίτηση εκτός αν η μαρτυρία αυτή έχει ήδη επιδοθεί στον καθ’ ου η αίτηση στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης· και

(β) η περίοδος ειδοποίησης που προβλέπεται στον κανονισμό 23.5(2) είναι μικρότερη της περιόδου η οποία απαιτείται από τους παρόντες κανονισμούς, το δικαστήριο δύναται να θεωρήσει ότι, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, η δοθείσα ειδοποίηση είναι επαρκής και να επιληφθεί της αίτησης στο στάδιο της ΑΔΟ.

(1) Αίτηση μπορεί να υποβληθεί χωρίς να επιδοθεί αντίγραφο αυτής στον καθ’ ου η αίτηση σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

(2) Αιτητής ο οποίος υποβάλλει αίτηση χωρίς ειδοποίηση καταχωρίζει, μαζί με την αίτηση ή το συντομότερο δυνατό μετά την καταχώρισή της και, σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον δύο μέρες πριν από την ΑΔΟ, γραπτή αγόρευση. Η γραπτή αγόρευση πρέπει να είναι σύμφωνη με τον κανονισμό 23.11(4). Ανεξάρτητα από τις εξουσίες του δικαστηρίου δυνάμει του κανονισμού 23.9(1), αν η γραπτή αγόρευση δεν έχει καταχωριστεί, το δικαστήριο δύναται:

(α) να αναβάλει την αίτηση χωρίς ειδοποίηση και να δώσει οδηγίες όπως γραπτή αγόρευση καταχωριστεί πριν το δικαστήριο εξετάσει την αίτηση· ή

(γ) η συγκεκριμένη νομοθετική πρόνοια ή ο συγκεκριμένος κανονισμός στα οποία αυτή στηρίζεται.

(2) Η ένσταση υπογράφεται από τον καθ’ ου η αίτηση ή τον δικηγόρο του και φέρει επικεφαλίδα με τον τίτλο της διαδικασίας.

(3) Αν ο καθ’ ου η αίτηση στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία εμφανίζονται στον φάκελο του δικαστηρίου, τα γεγονότα αυτά πρέπει να αναφέρονται συγκεκριμένα στην ένσταση.

(4) Αν ο καθ’ ου η αίτηση στηρίζεται σε γεγονότα τα οποία παρατίθενται σε γραπτή μαρτυρία, αυτό πρέπει να αναφέρεται ειδικά στην ένσταση και οι σχετικές ένορκες δηλώσεις ή η γραπτή μαρτυρία πρέπει να προσδιορίζονται και να επισυνάπτονται στην ένσταση, εκτός αν έχουν ήδη καταχωριστεί στο δικαστήριο στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης.

(5) Η ένσταση πρέπει να γίνεται σύμφωνα με το Έντυπο αρ.35 ή το Έντυπο αρ.36 κατά περίπτωση.

(1) Όταν καταχωρίζεται αίτηση ο Πρωτοκολλητής ορίζει ημερομηνία και ώρα για την ΑΔΟ ενώπιον του δικαστηρίου.

(2) Διάδικος ο οποίος αιτείται τον ορισμό της ΑΔΟ σε επείγουσα βάση υποχρεούται να καταχωρίσει ξεχωριστή δήλωση μάρτυρα ή ένορκη δήλωση παραθέτοντας τους λόγους του επείγοντος ή τυχόν εξαιρετικές περιστάσεις που υποστηρίζουν τούτο. Ο Πρωτοκολλητής δύναται να ορίσει την ΑΔΟ ως επείγουσα ή να παραπέμψει το αίτημα για απόφαση επί τούτου από τον δικαστή.

(δ) να αναβάλει την ΑΔΟ σε άλλη ημερομηνία και ώρα και να δώσει οδηγίες για επίδοση της αίτησης σε τέτοια πρόσωπα ως το δικαστήριο κρίνει κατάλληλο. Σε τέτοια περίπτωση η αίτηση θα προχωρήσει ως αίτηση με ειδοποίηση στην επόμενη ΑΔΟ.

(2) Τηρουμένου οποιουδήποτε κανονισμού ο οποίος απαιτεί τον ορισμό ημερομηνίας για αναθεώρηση, το δικαστήριο, όταν εκδίδει διάταγμα σύμφωνα με τον κανονισμό 23.9(1)(α), δύναται, αν κρίνει ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, να ορίσει ημερομηνία και ώρα για την επόμενη ΑΔΟ («ημερομηνία αναθεώρησης»).

(α) ο αιτητής επιδίδει στον καθ’ ου η αίτηση το διάταγμα και την αίτηση, σύμφωνα με τον κανονισμό 23.5· και

(γ) εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, το εκδοθέν διάταγμα παραμένει σε ισχύ μέχρι την τελική διεκπεραίωση της αίτησης ή μέχρις ότου το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.

(1) Οι διάδικοι και οι δικηγόροι τους οφείλουν να επιδιώξουν όπως συμφωνήσουν επί χρονοδιαγράμματος σε σχέση με τη διαδικασία στην αίτηση («χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας») το οποίο χρονοδιάγραμμα να καταχωριστεί από τον αιτητή εκ μέρους όλων των μερών πριν ή κατά την ΑΔΟ σύμφωνα με το ΄Έντυπο αρ.37 ή το Έντυπο αρ.38, προς εξέταση από το δικαστήριο.

(2) Σε περίπτωση που, παρά τις προσπάθειες των μερών, το χρονοδιάγραμμα δεν συμφωνηθεί, το κάθε μέρος οφείλει να καταθέσει, πριν ή κατά την ΑΔΟ, το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας που προτείνει, σύμφωνα με το ΄Έντυπο αρ.37 ή το Έντυπο αρ.38 κατά περίπτωση.

(1) Κατά την ΑΔΟ το δικαστήριο καθορίζει χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας και δίδει οδηγίες για:

(ε) τον καθορισμό ημερομηνίας και ώρας ακρόασης της αίτησης (η «ακρόαση»), τη διάρκεια της και τον χρόνο που θα κατανεμηθεί σε κάθε διάδικο· και

(2) Εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, η ακρόαση ορίζεται τουλάχιστον τέσσερις βδομάδες μετά την ημερομηνία που ορίζεται για τη συμπλήρωση της γραπτής μαρτυρίας.

(3) Κατά την ΑΔΟ, το δικαστήριο, αφού ακούσει τους διαδίκους, δύναται να αποφασίσει όπως η αίτηση διεκπεραιωθεί χωρίς τη διεξαγωγή ακρόασης. Σε τέτοια περίπτωση, εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, θεωρείται ότι η απόφαση επί της αίτησης έχει επιφυλαχθεί κατά την ημερομηνία στην οποία η τελευταία γραπτή αγόρευση έχει ή έπρεπε να είχε καταχωριστεί σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας.

(4) Εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, οι γραπτές αγορεύσεις των διαδίκων δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 25 σελίδες, μεγέθους Α4, διπλού διαστήματος, κατά το ελάχιστον και γραμματοσειράς arial μεγέθους 12 ή αντίστοιχο.

(1) Εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, οι διάδικοι δύνανται να συμφωνήσουν τροποποιήσεις σε σχέση με τις ημερομηνίες του χρονοδιαγράμματος που έχει εγκριθεί από αυτό και να καταχωρίσουν τροποποιημένο χρονοδιάγραμμα, εφόσον δεν επηρεάζονται η ακρόαση, οι ημερομηνίες για καταχώριση γραπτών αγορεύσεων και, όπου ισχύει, η ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση επί της αίτησης θα θεωρείται επιφυλαχθείσα.

(2) (α) Αν διάδικος επιθυμεί να αιτηθεί την τροποποίηση του χρονοδιαγράμματος ή την έκδοση οποιασδήποτε διαταγής ή οδηγίας που ενδέχεται να επηρεάσει το χρονοδιάγραμμα, πρέπει να υποβάλει αίτηση:

(ii) όπου ισχύει, πριν την εκπνοή της σχετικής προθεσμίας της οποίας ζητείται η τροποποίηση, εκτός αν αυτό δεν ήταν ευλόγως δυνατόν.

(β) Τροποποιήσεις στο χρονοδιάγραμμα οι οποίες επηρεάζουν την ακρόαση ή, όπου ισχύει, την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση θεωρείται επιφυλαχθείσα, θα επιτρέπονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.

(1) Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων και της γραπτής μαρτυρίας τα οποία αναφέρονται στην αίτηση και την ένσταση.

(2) Το δικαστήριο δύναται για καλό λόγο να επιτρέψει την αντεξέταση οποιουδήποτε προσώπου δίδει γραπτή μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου η αντεξέταση του οποίου επιτρέπεται από οποιοδήποτε κανονισμό ή νόμο.

(3) Όταν αιτητής ή καθ’ ου η αίτηση παραλείπει να παραστεί στην ακρόαση αίτησης, το δικαστήριο δύναται να προχωρήσει στην απουσία του.

(4) Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει διάταγμα το οποίο έχει εκδοθεί στην απουσία διαδίκου κατά τον ίδιο τρόπο που παραμερίζεται απόφαση, δυνάμει του Μέρους 14.

23.14. Αίτηση παραμερισμού ή διαφοροποίησης διατάγματος το οποίο εκδίδεται χωρίς ειδοποίηση

(1) Οποιοσδήποτε διάδικος ή πρόσωπο επηρεάζεται από διάταγμα το οποίο εκδόθηκε σε αίτηση η οποία δεν του επιδόθηκε πριν από την έκδοση του διατάγματος, δύναται να αιτηθεί τον παραμερισμό ή τη διαφοροποίηση του διατάγματος.

(2) Πρόσωπο το οποίο δεν είναι ήδη διάδικος στην αγωγή δεν χρειάζεται να καταστεί διάδικος αποκλειστικά και μόνο για σκοπούς αίτησης, δυνάμει του κανονισμού 23.14(1).

(3) Εκτός αν το δικαστήριο διατάξει διαφορετικά, αίτηση, δυνάμει του παρόντος κανονισμού πρέπει να υποβάλλεται εντός 10 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του διατάγματος στο πρόσωπο το οποίο υποβάλλει την αίτηση.

(4) Ο κανονισμός 23.14(1),(2) και (3) εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο σε σχέση με πρόσωπο στο οποίο δεν επιδόθηκε αντίγραφο της αίτησης, αλλά παρέστη στην ακρόαση και επετράπη σε αυτό να προβεί σε παραστάσεις χωρίς την καταχώριση ένστασης.

(1) Κάθε διάταγμα θα συντάσσεται κατά τον ίδιο τρόπο που συντάσσονται οι αποφάσεις όπως προβλέπεται από τους παρόντες κανονισμούς. ΄Όταν το διάταγμα συντάσσεται, πρέπει να αναφέρεται σε αυτό εμφανώς από ποιον ή εκ μέρους ποιου υποβλήθηκε η αίτηση και η φύση του διατάγματος.

(1) Κάθε διάταγμα είναι δεσμευτικό για τον αιτητή και για όλους τους διαδίκους στους οποίους έχει επιδοθεί δεόντως η αίτηση, από την ημερομηνία κατά την οποία αυτό έχει εκδοθεί.

(2) Όταν η αίτηση δεν έχει επιδοθεί δεόντως σε διάδικο, το διάταγμα καθίσταται δεσμευτικό από την ημερομηνία επίδοσης πιστού αντιγράφου του διατάγματος σε αυτόν.